نماینده اعزامی اروپا به چین دست خالی برگشت

نماینده اعزامی اروپا به چین دست خالی برگشت
اروپا تاکنون نتوانسته است جلب اعتماد چینی هارا برای سرمایه گذاری یکصد میلیارد دلاری بدست آورد. طی روزهای گذشته گزارشات متعددی از تلاش اروپائیان برای جلب سرمایه های چین منتشر شده است. درهمین رابطه دویچه وله گزارشی را منتشر ساخته که بیش از دیگران به موضوع شفافیت بخشیده است. متن کامل این گزارش به شرح زیرمی باشد.

« آیا سرمایه های چین به یاری اروپا خواهد آمد؟

اتحادیه اروپا تلاش میکند با جلب سرمایه های چین، پشتوانه صندوق کمک مالی خود را افزایش دهد. ولی چین محتاط است و میخواهد بداند متقابلا چه به دست خواهد آورد. رهبران چین امیدوارند بتوانند امتیازات سیاسی کسب کنند.

با حصول توافق در نشست سران کشورهای عضو حوزه ی مالی یورو، بر سر بخشیدن نیمی از بدهیهای یونان، افزایش نقدینگی بانکهای اروپا و نیز صندوق کمک مالی اضطراری به کشورهای بحران زده، اینک نگاه اروپا متوجه جلب سرمایه گذاری میلیاردی چین شده است.
اروپاییها میخواهند با افزایش نقدینگی صندوق کمک مالی خود، پشتوانه ی آن را بالا ببرند. چین در این میان میتواند نقش مهمی ایفا کند. اروپاییها انتظار دارند که پکن با کمکی ۱۰۰ میلیارد یورویی خود به تقویت این صندوق یاری رساند.

ولی رهبران چین تا کنون واکنش محتاطانه ای نشان داده اند. کلاوس رگلینگ، رئيس صندوق کمک مالی اضطراری اروپا که به پکن سفر کرده بود، نتوانست با جلب موافقت کامل مقامات چینی از این سفر بازگردد.
البته فو یینگ، معاون وزارت خارجه ی چین، روز جمعه (۲۸ اکتبر/۶ آبان)، در برابر رسانه ها نشست اخیر سران اروپا برای حل بحران را دارای «نتایجی مثبت» خواند و گفت تصمیمات این نشست، به اعتمادسازی دوباره کمک کرده است.
وی افزود، اروپا در حل مشکلات خود پیشرفت نشان میدهد و چین میخواهد از کشورهای اروپایی در این دورهی دشوار پشتیبانی کند. معاون وزیر خارجه ی چین خاطر نشان ساخت که چین بنیادهای اقتصاد اروپا را مثبت ارزیابی میکند و میخواهد با اروپا به عنوان بزرگترین شریک بازرگانی خود همکاری تنگاتنگ تری داشته باشد.

انتظارات پکن
با این همه، به گزارش «فایننشیال تایمز»، چین برای کمک به صندوق کمک مالی اروپا پیش شرط هایی قائل است. لی دائوکویی، نماینده ی بانک مرکزی چین، به نشریه ی یاد شده گفته است که چین میخواهد ریسک اقدام خود را کاهش دهد و نخست باید بداند، کدام کشور غیراروپایی دیگری و به چه میزانی حاضر است به این صندوق کمک کند. افزون بر آن باید ضمانتهای محکمی به چین داده شود.
به گزارش «اشپیگل آنلاین»، این امر زمانی میتواند دشوارتر شود که چین افزون بر ضمانتهای مالی، همچنین از کشورهای اروپایی خواهان امتیازهای سیاسی شود. برای نمونه، دولت چین میتواند انتظار داشته باشد که کشورهای اروپایی از انتقاد نسبت به سیاست اقتصادی چین دست بردارند.
چین مدتهاست که ارزش پول خود را به طور مصنوعی در سطح نازلی نگاه میدارد تا از صادرات خود پشتیبانی کند. این اقدام مورد انتقاد شدید کشورهای اروپایی و نیز ایالات متحده ی آمریکاست.
روزنامه ی انگلیسی زبان «چاینا دیلی» چاپ پکن، روز پنجشنبه به نقل از محافل نزدیک به اتحادیه ی اروپا گزارش داد که چین ممکن است کمک مالی خود به اروپا را از طریق صندوق بین المللی پول نیز انجام دهد. امتیازی که چین از این طریق میتواند به دست آورد، تقویت حق رای خود در این نهاد مالی بین المللی است.

برآمد چین به عنوان قدرت اقتصادی
اینکه چین اکنون به عنوان امیدی برای اروپا ظاهر میشود، دلایل متعددی دارد. این کشور دارای یک ذخیره ی عظیم مالی بالغ بر ۲/ ۳ بیلیون (هزار میلیارد) دلار است. اگر چین به یاری اروپا بشتابد، میتواند اعتبار خود را به عنوان یک قدرت اقتصادی در جهان بالا ببرد و در چنین جایگاهی به رسمیت شناخته شود.
به گفته ی کارشناسان اقتصادی، این امر نقطه ی عطفی در تلاشهای رهبران چین خواهد بود و این کشور در سلسله مراتب (هیرارشی) مالی بین المللی میتواند به جایگاه مهمی دست یابد.

افزون بر آن، چین مبالغ هنگفتی نیز در قرضه های دولتی کشورهای اروپایی سرمایه گذاری کرده است. رهبران پکن این اواخر بارها از کشورهای اروپایی خواسته اند که گامهای جدی برای غلبه بر بحران مالی بردارند، تا از تردیدها و بی اطمینانیها در بازارهای جهان جلوگیری کنند.
البته کارشناسان اقتصادی هشدار میدهند که نباید انتظار داشت توافق با چین با سرعت حاصل شود. رگلینگ، رئیس صندوق کمک مالی اروپا نیز پس از بازگشت از پکن گفت، انتظار «نتیجه ای مشخص» از سفر خود نداشته است.

نیکلا سارکوزی، رئيس جمهوری فرانسه نیز به سهم خود اعلام کرد قصد دارد به زودی با هوجینتائو، رئيس جمهوری چین در این باره دیدار و گفتوگو کند.
در اتحادیه ی اروپا مخالفتهایی نیز با کمک گرفتن از چین وجود دارد. اولی رن، کمیسر ارزی اتحادیه ی اروپا، هفتهی گذشته با پیشنهاد برزیل مبنی بر کمک مشترک کشورهای رشدیابنده به اتحادیه ی اروپا مخالفت کرده بود.
وی به روزنامه ی آلمانی «هندلزبلات» گفته بود که این امر میتواند پیامدهای سیاسی گستردهای داشته باشد. به گفته ی رن، کمک مالی کشورهایی چون چین، روسیه و برزیل به اروپا به این معناست که این کشورها به طور غیرمستقیم صندلیهایی در پشت میز کشورهای حوزه ی مالی یورو به خود اختصاص دهند.»