غرب بر سر دوراهی تنبیه و یا تشویق رژیم جمهوری اسلامی ایران بخاطر

برنامه های هسته ای ؟

    علی رغم تصویب سه قطعنامه تنبیهی شورای امنیت علیه رژیم جمهوری اسلامی ایران ، به نظر می رسد غربیها چندان تمایلی به ادامه تحریم واقعی و یا تنبیه جدی علیه رژیم حاکم بر ایران نشان نمی دهند. غرب از ابتدا می توانست و هنوز هم می تواند بدون تحریم مردم ایران و یا محاصره همه جانبه مردم ، اقدامات مؤثر و بازدارنده ای را فقط بر علیه فعالیتهای هسته ای و گسترش برنامه های نظامی رژیم ایران اعمال کند. روند حوادث نشان می دهد غربیها به خاطر منافع اقتصادی اشان تاکنون رویکردهای تشویقی را بر گزینه های تنبیهی ترجیح داده اند. دول غرب نگرانند که مبادا با تحریم بیشتر رژیم ایران ، جمهوری اسلامی چرخش کاملی به سوی روسیه ، چین و یا هم پیمانان آنها نشان دهد و منافع کمپانیهای غربی به خطر افتد. این هراس تا آنجا پیش رفته است که با وجود صدور سه قطعنامه علیه رژیم ایران ، کماکان اکثر کمپانیهای غربی به اجرای پروژه های عظیم اقتصادی خود در ایران مشغولند و در مناقصه های جاری و طرحهای عمرانی و حتی نظامی جمهوری اسلامی مشارکت فعال دارند.

    پیشنهاد اخیراتحادیه اروپا در اجلاس کشورهای دارای برنامه های هسته ای مبنی بر عضویت ایران در کنوانسیون ایمنی مخالفت آشکار رژیم ایران را برانگیخت . رسانه های گروهی رژیم اقدام اتحادیه اروپا را «گستاخانه» واظهارات آنهارا« دخالت  در امور داخلی » خودتلقی کردند . سران رژیم بطورصریح تکرار می کنند از پیوستن به این کنوانسیون خودداری خواهند کرد. از سوی دیگر درجریان مذاکرات هفته گذشته نمایندگان پنج کشور عضو دائمی شورای امنیت و آلمان در چین آنها باردیگر« بسته های تشویقی» به ایران را پیشنهاد کردند و از ارائه برنامه های تنبیهی خود داری نمودند. در همان حال دولت آمریکا به بهانه های مختلف از جمله بر سر مسئله عراق با رژیم جمهوری اسلامی ایران به مذاکره نشسته است تا از این طریق حسن نیت بیشتری به حاکمان ایران نشان دهد. در همین رابطه سخنگوی وزارت خارجه آمریکا هفته پیش اعلام کرد « ما تازه یک قطعنامه تحریم در شورای امنیت علیه ایران تصویب کرده ایم . بنا براین اکنون یک تعادلی بین رویکرد دوجانبه مبنی بر ارائه مشوق ها و شیوه های بازدارنده وجود دارد.» معنای اینگونه اظهارات کاملا روشن است و ثابت می کند آمریکا بیشتر بدنبال سازش با رژیم ایران است تا سد کردن کامل فعالیتهای هسته ای و یا جلوگیری از بلندپروازیهای نظامی این رژیم در منطقه.

    مسئله حقوق بشر و جنایتهای ارتکابی رژیم جمهوری اسلامی ایران نیز مدتهاست که از سوی غربیها به فراموشی سپرده شده است . در حالیکه دیکتاتوری حاکم برایران را به لحاظ خشونت و سبعیت نمی توان با سایر رژیم های مشابه دردهه های گذشته مقایسه کرد ، مدت مدیدی است که موضوع پایمال شدن حقوق انسانی در ایران ازسوی منابع رسمی و رسانه های جمعی اروپا و آمریکا حذف شده است . در چند سال اخیر تنها اقدام و واکنش غرب نسبت به جنایتهای قرون وسطائی رژیم جمهوری اسلامی ایران درحد صدور سالانه یک قطعنامه نمایشی توسط کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل خلاصه شده است . معمولا صدور اینگونه قطعنامه ها هیچگونه انعکاسی در مطبوعات غرب پیدا نمی کند و برای بررسی ابعاد جنایات رژیم نیز هیچ نماینده ای جهت پی گیری امر به ایران اعزام نمی گردد. بدون شک ادامه بندوبست و سازشهای آینده غرب با رژیم ایران روند نهایی «تنبیه ویا تشویق » را معین خواهد کرد. گزینه غربیها هرچه باشد هیچگونه تغییرمثبتی در وضعیت مردم ایران بوجود نخواهد آورد . اپوزیسیون انقلابی و مترقی ایران باید راه خودرا جدا از سازشهای دول غرب با رژیم حاکم بر ایران جستجوکند. راهی که سرانجام به حاکمیت یک نظام دمکراتیک در ایران منجر خواهد شد.


A.C.P- Postfach 12 02 06-60115 Frankfurt am Main-Germany-

Fax: 00-49-221-170 490 21

Web Site: http://www.iranian-fedaii

E-Mail: organisation@iranian-fedaii.de