گرامی باد

بیست و نهمین سالگرد قیام بهمن ۱۳۵۷ و

 سی وهفتمین سالگرد حماسه سیاهکل

    سی و هفت سال پیش چریکهای فدایی خلق ایران با عزمی راسخ پیکار آشتی ناپذیری را بر علیه رژیم دیکتاتوری شاهنشاهی آغاز کردند . حمله دلاورانه فدائیان خلق در ۱۹ بهمن ماه ۱۳۴۹ به پاسگاه ژاندارمری سیاهکل موجب شد تا به تدریج مبارزات سراسری کارگران و زحمتکشان ایران بر علیه سلطه دیکتاتوری حاکم اوج گیرد. از آن پس «جزیره آرامش» شاه و حامیان امپریالیست وی بر هم خورد. از بهمن ماه ۱۳۴۹ تا بهمن ماه ۱۳۵۷ که سرانجام با قیام سراسری مردم نظام ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران درهم پیچیده شد، نیروهای انقلابی و مبارزتحت شدید ترین روشهای سرکوب ، شکنجه و اعدام قرار گرفتند. طی این مدت زندانهای شهرهای بزرگ مملو از مبارزین و آزادیخواهان گردید، هرچند سرانجام سبعیت ره بجایی نبرد ودر واپسین دم فروپاشی رژیم دیکتاتوری، شاه فریاد بر آورد «صدای انقلاب شمارا شنیدم» .

     در ۱۹ بهمن ماه ۱۳۵۷ میلیونها مردم با شوری وصف ناپذیراسلحه بر دوش گرفتند و به سلطه نظام سلطنتی حاکم پایان دادند. رژیم شاه ساقط شد و نظامش فروریخت اما دیری نپائید که رژیمی بمراتب خشن تر و عقب مانده تر به نام جمهوری اسلامی روی کارآمد. رژیمی که در اساس مخالف علم است و از بدو روی کار آمدنش تلاش دارد خرافات عصرجاهلیت را به نام اسلام ناب محمدی به مردم ایران تحمیل کند.

    از هنگام روی کار آمدن این رژیم وضع مردم از هرحیث بدتر شده است . هنگام سقوط رژیم شاه سطح دانش عمومی و موقعیت اجتماعی مردم در مقایسه با امروز به مراتب بالاتربود. خارج از اراده دستگاه سلطنتی و سلطه مخوف ساواک رشد فکری جامعه و تعلیم و تربیت جوانان تاحدی به روال ترقی خواهی سوق داده شده بود . در نظام کنونی این امر مهم مسیر عکس پیموده است . اگر در زمان شاه مکتب خانه ها به تدریج به دبیرستان و دانشگاه تبدیل می گردید، اکنون به وسعت سراسر ایران مراکز غیر فرهنگی و دینی دایر کرده اند. ارتجاع حاکم هرگونه اندیشه جدید ، نو آوری فرهنگی و ترقی خواهی را به بهانه «هجوم فرهنگ غرب » تخطئه می کند و فرهیختگان جامعه را مجبور کرده است تا برای کارو امرار معاش امتحان دینی بگذرانند. اگر هنگام حاکمیت نظام  شاهنشاهی هنر، تئاتر وسینما جایگاه ویژه ای را بخوداختصاص داده بود و هنرمندان بسیاری در صف مردم قرار گرفتند و به نفع آنها نقش آفرین شدند، اکنون جمهوری اسلامی تلاش دارد تا فقط عده ای تعذیه خوان و تقلیدچی را بنام هنرمنداز صافی وزارت ارشاد بگذراند. به جرأت می توان گفت هم اکنون بودجه مکتبخانه ها و «دارلعلومهای دینی» از دانشگاهها بیشتر است و هر روز با فتوای فلان آیت الله به آنها افزوده می شود.

    حقوق زنان را که سالهاست جوامع مترقی به عنوان برابر با مردان برسمیت شناخته اند، در جمهوری اسلامی ایران بطور شرعی و رسمی نصف حقوق مردان اعلام کرده اند. اگر در زمان رژیم سابق دختران جوان به تدریج از مکتبخانه به سوی مدارس ره می پیمودند ، اکنون با فتوای آیت الله ها تشویق می شوند تا در سن ۹ سالگی به صیغه در آیند. رواج این قبیل خرافات در جمهوری اسلامی ایران موجب شده است دختران جوان ازاین خانه شوهر به خانه دیگر و از خانه های این «مردان خدا» به خیابانها هجوم بیاورند. منظری بسیار دردناک و تأسف بار که اکنون گریبانگیرعده ای از زنان و دختران جوان گردیده است.

    بیکاری که عامل اصلی آن مناسبات اقتصادی حاکم بر جامعه است ، از سوی رژیم جمهوری اسلامی ایران با علم اقتصاد تفسیر نمی شود. این رژیم ، بیکاری ، فقر و هزاران مصائب دیگر اجتماعی را به مشیت الهی حواله می دهد و بلندگوهای رژیم از بام تا شام مبلغ و مروج این قبیل اصول اسلامی می باشند تا مردم را بیشتر تحمیق کنند.

    شرایط کار و کارگران ایران بسیار مشقت آوراست. باوجودیکه رژیم جمهوری اسلامی ایران از بکار بردن لغت برده در مورد کارگران خود داری می کند، اما سیستمی که بکار گرفته اند درعمل چندان تفاوتی با نظام برده داری ندارد. کارگران ایران حق تشکیل سندیکاو یا سازمان مستقل خود را ندارند، حق هیچگونه تجمعی ندارند مگر برای نیایش بخاطر مراسم فرمایشی رژیم ، سوگواریهای مذهبی و یا به احترام و بزرگداشت رهبران زنده ویا مرده جمهوری اسلامی ایران . کارگران ایران اگر برای حقوق عقب مانده خود که در مواردی از ۱۴ ماه تجاوز می کند علیه کارفرما اعتصاب کنند، به زندان و شکنجه گرفتارمی شوند. اگر در نظام برده داری برده ها مشکل مسکن نداشتند و حداقل شب را با زنجیری بر پا به صبح می رساندند، اکنون زنجیر کهن اسلامی با تمامی سنگینی اش روز و شب بر دوش کارگران سنگینی می کند و گاها از ترس روبرو شدن با صاحبخانه بخاطر عدم پرداخت کرایه نمی توانند شب را درخانه استجاری به صبح برسانند.

    خلقهای ایران از کردستان تا بلوچستان و از آذربایجان تا ترکمن صحرا و خوزستان هیچیک دارای حداقل حقوق آزادی و یا خود مختاری نمی باشند. عموم زحمتکشان سراسر ایران در زیر فشار و فقر قرار دارند، در حالیکه طبق آمار رسمی رژیم در آمد دولت در ۸ ماهه اول امسال از فروش نفت از مرز ۴۸ میلیارد دلار گذشته است. براستی این مبلغ کلان کجا صرف می شود؟

    علی رغم تمام جنجالهای رژیم پیرامون مسئله اتمی و موفقیت های بین المللی اش ، وضعیت کنونی این رژیم بی شباهت به رژیم عراق در هنگام تحریم و دو سال قبل از حمله آمریکا به عراق نمی باشد. وضعیت امنیت جهانی در حال حاضربه گونه ای است که همه کشورها در کمال جدیت به مسابقه تسلیحاتی خود ادامه می دهند. لشکرکشی های ناتو به افغانستان و دخالتهای مستقیم و غیر مستقیم دول غرب در اقصی نقاط دنیا نشان غیر قابل انکاری از این رقابت اقتصادی و تسلیحاتی را گواهی می دهد . جانبداری چین و روسیه در شورای امنیت از رژیم جمهوری اسلامی ایران نه بخاطر حمایت جدی از رژیم که باهدف تأمین منافع اقتصادی این کشورها و جلوگیری از نفوذآمریکا صورت می گیرد. هر آینه توافقی بین آمریکا با چین و روسیه بدست آید ، موضع این دو کشوردر مورد ایران همان خواهد بود که درمورد رژیم عراق و صدام حسین اتخاذ کردند. تبلیغات رژیم مبنی برکسب پیروزی دیپلماتیک و یا جنجالهایی نظیر گول زدن یا اختلاف انداختن بین اروپائیها و یا ترساندن آمریکائیها فقط در بین عقب مانده ترین اقشار مردم مصرف داخلی دارد وگرنه هیچ انسان عاقلی فریب اینگونه تبلیغات را نخواهد خورد.  

    شکست کنفرانسها و نشستهای شورای امنیت پیرامون تحریم کامل رژیم ایران در اصل از اختلاف اروپا و آمریکابر سر بازار پر سود ایران ناشی می گردد. رژیم ایران بی توجه به واقعیتهای موجود چنین وانمود می کند که گویا «ابرقدرت » جدیدی در منطقه ظهور کرده ودیگر هیچکس را یارای مقابله با این نظام نمی باشد؟! سردمداران رژیم هیچگونه شرمی ندارند که سالانه بیش از هفت میلیارد دلار از روسیه و ده ها میلیارد دلار از چین و سایر کشورها تجهیزات نظامی خریداری کنند و اکثر آنها را بنام تولید داخلی معرفی نمایند. تکرار شیوه های مردم فریب جمهوری اسلامی به حدی برای رهبران این نظام عادی شده است که اکنون پس از ۲۹ سال خرید تجهیزات نظامی چین و روسیه احمدی نژد هنگام پرتاب یک موشک ادعامی کند «در سايه الطاف حضرت بقيهالله» ... «اينك صنايع هوافضاي جمهوري اسلامي قادر به ساخت كامل آن»  شده است؟

هم میهنان مبارز

    سالیان زیادی است که رژیم جمهوری اسلامی ایران بر بستر پراکندگی و تشتت بین نیروهای اپوزیسیون به حاکمیت خودادامه می دهد. بدون شک تا هنگامیکه نیروهای انقلابی و مبارز نتوانند به یک برنامه عمل مشترک برای سرنگونی این رژیم دست یابند وضع بر همین روال ویا بدتر ازاین خواهدگذشت. هم اکنون اعتصابات کارگری و خیزشهای مردمی در سراسر ایران رو به فزونی است . این وضعیت ضرورت یک حرکت جمعی برعلیه رژیم حاکم را بیش از پیش به ما تکلیف می کند. تجارب گذشته ثابت می کند تنها در غیاب یک آلترناتیو فعال و در فقدان اتحاد و همبستگی بین نیروهای انقلابی ومبارز است که رژیم های دیکتاتوری و خودکامه نظیر جمهوری اسلامی ایران می توانند به بقاء خود ادامه دهند.

سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی ایران

برقرار باد جمهوری دمکراتیک خلق

گرامی باد خاطره رفقای رزمنده قیام و سیاهکل

زنده باد سوسیالیسم

سازمان چریکهای فدایی خلق ایران

۱۹ بهمن ۱۳۸۶-۸ فوریه ۲۰۰۸


A.C.P- Postfach 12 02 06-60115 Frankfurt am Main-Germany-

Fax: 00-49-221-170 490 21

Web Site: http://www.iranian-fedaii

E-Mail: organisation@iranian-fedaii.de