گرامی باداول ماه مه روز جهانی کارگر

    سالگرداول ماه مه ۱۸۶۶ فرارسیده است . روزیکه کارگران شیکاگوی آمریکا با خیزش عمومی  توانستند اراده خودرامبنی بر هشت ساعت کار روزانه به نظام سرمایه داری تحمیل کنند. از آن هنگام تاکنون همه ساله کارگران سراسر جهان این روز تاریخی راجشن می گیرند و با برپایی تظاهرات و راه پیمائی های خیابانی بر عظمت این روز با شکوه می افزایند.

     در ایران ، کارگران در شرایطی این روز تاریخی را گرامی خواهند داشت که رژیم جمهوری اسلامی ایران با انواع حیله و فریب سعی می کند به نیابت از سوی آنها مراسم فرمایشی ۱۱ اردیبهشت راه بیاندازد تا از اینطریق مانع هرگونه تجمع مستقل کارگری شود. اگرچه طبقه کارگرایران ، همسو و هم صدا با کارگران سراسرجهان اول ماه مه را بخاطر همبستگی بین الملی جشن می گیرند اما اعتراض به شرایط دیکتاتوری و خفقان برخاسته از تداوم حکومت دیکتاتوری - مذهبی ایران جزء لاینفک اهداف کارگران وعلت حضور گسترده آنها می باشد.

    از هنگام روی کار آمدن رژیم جمهوری اسلامی در ایران  هرروز بر وخامت وضعیت سیاسی - اقتصادی کارگران و عموم مردم ایران افزوده شده است. تمام وعده وعیدهای سران رژیم فریبی بیش نیست و در حال حاضر کارگران ایران شرایط طاقت فرسایی را تحمل می کنند. اکنون چندین سال است که عدم پرداخت بموقع حقوق کارگران به امری عادی ازجانب صاحبان کارخانجات ایران در آمده و آنان از هرگونه اعتراض ویا اعتصابی منع می شوند. با وجود تحمیل این قبیل سبعیت ها و علی رغم افزایش خشونت و سرکوب لجام گسیخته ، اعتراضات کارگری رو به افزایش است و سران رژیم نمی توانند خیزشهای کارگری را که هم اکنون درسراسر ایران در حال اوج گرفتن است نادیده بگیرند.

    کلیه قوانینی که تا کنون به نام «قانون کار» و کارگری از سوی نظام جمهوری اسلامی ایران وضع شده است بر علیه کارگران می باشد و قوانین اسلامی کار چیزی جز برسمیت شناختن بی حقوقی کارگران و تشدید استثمار برای کارگران ایران به ارمغان نیاورده است. با گذشت بیش از بیست و نه سال از عمر حکومت اسلامی هنوز سرلوحه تبلیغات و جنجالهای انتخاباتی کاندیداهای رژیم بر محور بهبود وضع «تجارت و بازار» قراردارد و از پذیرش نقش مؤثر طبقه کارگر ایران درامور اقتصادی-اجتماعی بطور کلی سرباز می زنند.

    همگان آگاهند که خط مشی اقتصادی رژیم جمهوری اسلامی ایران براساس گفته های پیشوای رژیم روح الله خمینی بر پایه تقویت قشری از سرمایه داران به نام «بازاریان محترم» ، استوار می باشد. در عرصه سیاسی - اجتماعی نیزاین رژیم سیر قهقرایی درپیش گرفته تا آنجا که آشکارا به اشاعه افکار و خرافات عصر جاهلیت پرداخته است. از آنجا که رژیم مذهبی حاکم از پشتوانه مردمی برخوردارنمی باشد لذا سردمداران رژیم با درپیش گرفتن سیاستهای ماجراجویانه و جنجالهای برون مرزی تلاش دارند بر بقاء خود بیافزایند. رهبران این رژیم بخوبی واقفند تداوم حکومت آنها میسر نیست مگر با ادامه سیاست سرکوب و عوام فریبی در داخل ، بلند پروازی و فتنه انگیزی در خارج از ایران . همان سیاستی که به جنگ بی حاصل هشت ساله با عراق منجر شدو به بهانه جنگ هر فرد انقلابی و مبارزی را به جوخه های اعدام سپردند. به جرأت می توان ادعا کرد هم اکنون اکثریت قریب به اتفاق مردم ایران با نفرت به این «رژیم الهی »  می نگرند و در صورت مهیاشدن شرایط مناسب میلیونها نفر ازطبقات و اقشار مختلف اجتماعی علیه جمهوری اسلامی ایران بپا خواهند خاست.

    شکاف و چند دستگی بین سران رژیم به ویژه بر سرادامه توسعه برنامه های اتمی بیش از پیش گسترش یافته تاجائیکه دسته های « اصولگرا» نیز به جان هم افتاده اند. هاشمی رفسنجانی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام که خود از معماران اولیه رژیم جمهوری اسلامی ومحرم خمینی بوده است اکنون به مخالفت آشکار با دولت احمدی نژاد برخاسته است . مهدوی کنی که خود از سران نظام و بنیانگزارجامعه روحانیت مبارز است با هراس از خیزشهای آتی و اعتراضات مردمی به انتقاداز سیاستهای دولت احمدی نژاد نشسته است . حداد عادل رئیس مجلس شورای اسلامی با احمدی نژاد به مخالفت آشکار پرداخته و نسبت به قدرت بیش از حد سپاه پاسداران و دخالت این ارگان سرکوبگر در امور مجلس و سایرنهادهای رژیم ابراز نگرانی می کند. احمدی نژاد که کسی نیست به جز مجری سیاستهای سپاه پاسداران درنظام ، بر آشفته از اظهارات حداد عادل طی نامه علنی به رئیس مجلس وی را تهدید کرده که باید به تخلفاتش رسیدگی شود. وی در بند ۲ نامه مورخه ۲ اردیبهشت به حداد عادل نوشته است «مسئولیت افترا (استنکاف و خودداری از اجرای قانون اساسی) به رئیس جمهور و زمینه سازی برای هجمه به او به عهده چه کسی است و چگونه باید به تخلف شما رسیدگی شود و این آسیب چگونه قابل جبران است ؟»  کلیه شواهد و دلایل دال بر آن است که سران رژیم همانند سالهای گذشته دیگر نمی توانند در کنار هم سیاست واحدی اتخاذ کنند. از اینرو در آینده بازهم با وسعت گرفتن دامنه اختلافات درونی رژیم از تمرکز قدرت و یکپارچگی آنها کاسته خواهد شد.

کارگران مبارز

    جنجالهایی که هر از گاهی از جانب دول غرب به بهانه بلند پروازیهای اتمی رژیم جمهوری اسلامی ایران به راه می افتد چیزی نیست به جز کسب بیشترامتیازات اقتصادی از حکومت اسلامی ایران. کشورهای بزرگ غرب ، بویژه آمریکا از تحرک اتمی رژیم جمهوری اسلامی آگاهی کامل دارند ، لذا با هدف امتیاز گیری ، درحین تهدید بطور دائم با این رژیم به مذاکره می نشینند. بدون شک نتیجه مذاکرات غرب با ایران هرچه باشد هیچگونه بهبودی در وضعیت سیاسی ، اقتصادی و اجتماعی مردم ایران ایجاد نخواهد کرد. از اینرو برای مردم ایران ، بویژه طبقه کارگر راهی نمانده است جز تلاش برای اتحاد و همبستگی تا سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی ایران و بر قراری یک حکومت دمکراتیک و انقلابی .

زنده باد همبستگی بین المللی کارگران

سازمان چریکهای فدایی خلق ایران

یازده اردیبهشت ۱۳۸۷- اول ماه مه ۲۰۰۸


A.C.P- Postfach 12 02 06-60115 Frankfurt am Main-Germany-

Fax: 00-49-221-170 490 21

Web Site: http://www.iranian-fedaii

E-Mail: organisation@iranian-fedaii.de