گرامی باد اول ماه مه روز جهانی کارگران  

اول ماه مه روز جهانی کارگر ریشه در مبارزات کارگری قرن نوزدهم دارد، در آن هنگام کارگران در کشورهای صنعتی برای کاهش ساعات کار، بهبود شرایط و حق تشکلیابی متحد شدند. از آن پس این روز به نمادی جهانی برای مطالبات کارگران و همبستگی بینالمللی آنها تبدیل شده و یادآور مبارزاتی است که حقوق بنیادین کار، امنیت شغلی و کرامت انسانی را شکل دادهاند.

همبستگی کارگران علیه نظام سرمایهداری
روز اول ماه مه نماد همبستگی کارگران در برابر مناسبات استثماری و نظام سرمایهداری است که استخراج سود از کار را بر رفاه و کرامت انسانی تقدم میدهد. این روز یادآور مبارزه جمعی برای عدالت اجتماعی، توزیع عادلانه ثروت، حقوق بنیادین کار، پایانِ استثمار و ایجاد نظامی اقتصادی مبتنی بر نیازهای مردم است. کارگران در سراسر جهان با همبستگی و مبارزه مشترک علیه خصوصیسازی، قراردادهای موقت، دستمزدهای نازل و نابسامانیهای بازار کار مقاومت میکنند.

وضعیت تشکلیابی کارگران در ایران
کارگران در ایران سالهاست فاقد سازمان مستقل و فراگیر خود هستند؛ از دوره دیکتاتوری محمدرضا شاه پهلوی تاکنون تشکلهای رسمی و آزاد کارگری بهطور مستمر سرکوب شدهاند و امکان شکلگیری نهادهای مستقل کارگری بهطور جدی محدود شده است. فقدان تشکلهای مستقل، دخالت دولتی در امور صنفی، بازداشت و تهدید فعالان کارگری و قوانین سرکوبگرانه، زمینهی ضعف سازمانی و پراکندگی مبارزات کارگری را تشدید کرده است.

وخیم تر شدن وضعیت کارگران در دوره رژیم جمهوری اسلامی ایران
هم اکنون بخش بزرگی از کارگران در شرایط معیشتی خطیری قرار دارند؛ سقوط ارزش واقعی دستمزدها، قراردادهای موقت و پیمانکاری، قطع بیمه و امنیت شغلی و گرانی سرسامآور هزینههای زندگی فشارهای روزافزونی بر طبقه کارگر وارد کرده است. با این وجود هر ساله حکومت بهگونهای نمایشی این روز را به نیابت از کارگران برگزار میکند، در حالی که واقعیتِ معیشتی، حق تشکل و حقوق مدنی و صنفی کارگران نادیده گرفته میشود.

تأثیر جنگ و تجاوز نظامی بر زندگی کارگران
تجاوزنظامی آمریکا واسرائیل به ایران، ویرانیهای ناشی از جنگ، بمباران مراکز تولید، فشار طاقت فرسایی بر طبقه کارگر وارد ساخته است. جنگ ۴۰ روزه و دیگر عملیات نظامی، علاوه بر قربانیان انسانی و ویرانی زیرساختها، باعث تشدید بحران اقتصادی، افزایش بیکاری، تورم و وخامت شرایط معیشتی شده و بار سنگینی را بر دوش خانوادههای کارگری قرار داده است. طبق آمار دولتی تاکنون چندصد هزار نفر ازکارگران در اثر بمباران کارخانه ها بیکار شده اند.

ادامه مبارزه برای حقوق سیاسی، اجتماعی و اقتصادی
با وجود دشواریهای اقتصادی، فشارهای امنیتی و تضعیف سازمانی، کارگران ایران همچنان برای دستیابی به حقوق سیاسی، اجتماعی و اقتصادی خود مبارزه میکنند. خواستههای اصلی شامل افزایش دستمزدها به سطحی معقول و زندگیپذیر، امنیت شغلی، حق تشکلیابی مستقل، قراردادهای عادلانه، بیمه اجتماعی و حفاظت از سلامت و ایمنی در محیط کار است. مبارزه برای آزادیهای مدنی و حق نمایندگی مستقل نیز عنصر جداییناپذیر این حرکت است.

نقش آگاهانه طبقهٔ کارگر در مقابله با تجاوز نظامی امپریالیسم و صهیونیسم
تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل در حالی آغاز شد که طبقهٔ کارگر ایران سالها تحت فشارهای شدید اقتصادی و اجتماعی و سرکوب لجام گسیخته قرار داشت: دستمزدهای ناکافی برای تأمین حداقل معیشت، افزایش بیکاری، گرانی روزافزون، کاهش خدمات عمومی و گسترش اشکال نامطمئنِ اشتغال از طریق خصوصیسازی و قراردادهای پیمانی. روندهای خصوصیسازی و سیاستهای اقتصادی دولتی غالباً جایگزینِ اشکالِ مشارکتیِ مالکیت، مانند تعاونیها یا مالکیت کارگری شده و ظرفیتِ معیشتی و سازمانی طبقهٔ کارگر را تضعیف کرده بود.

با وجود این شرایط دشوار و فشارهای جسمی و روانیِ فراوان، کارگران آگاهانه و مسئولانه در زمان جنگ، نیرو و انرژی خود را به دفاع از میهن و حفاظت از مردم در برابر تهدیدات خارجی اختصاص دادند. این انتخاب نشاندهندهٔ توانایی طبقهٔ کارگر در تشخیص هم زمان منافع ملی و مطالبات اجتماعی است؛ اما جنگ بارِ سنگینی بر دوشِ کارگران گذاشت و ضرورت بازسازیِ سازمان یابیِ مستقل، احقاق حقوق اقتصادی و تضمین حفاظت اجتماعی را بیش از پیش برجسته کرد.

در یک سال گذشته دولتهای غربی و رژیم نژادپرست اسرائیل با راهاندازی پروژههای رسانهای و ایجاد حسابهای جعلی تلاش کردند رضا پهلوی را بهعنوان رهبر اپوزیسیون معرفی کنند، فردی که کاملا فاقد صلاحیت بود. طبقهٔ کارگر با آگاهی و روشنگری، با قاطعیت دست رد بر سینه بازماندگان سلطنت و عناصر رژیم دیکتاتوری پیشین زدند و ثابت کردند از آنها بیزارند. دعوتِ ۱۸ و ۱۹ دیماه گذشته از سوی رضا پهلوی با نفرت و انزجار گستردهای میان کارگران روبه رو شد؛ این اقدام نابخردانه، همراه با تشدید مداخلات نظامی آمریکا و اسرائیل ، وضعیت را وخیم تر ساخت تا جائیکه باعث شد رژیم جمهوری اسلامی بطور سبعانه ای مخالفین را سرکوب و هزاران نفر را قتل عام نماید.
افشای پیوند دست نشاندگان طرفداران سلطنت با اسرائیل نیز به تقویت اهرمهای سرکوب رژیم جمهوری اسلامی انجامید. روشن است در چنین فضایی تلاش برای سرنگونیِ حاکمیت، از سوی طبقه کارگر و همه نیروهای آزادیخواه با موانع و دشواریهای بیشتری روبهرو خواهد بود.

دعوت
ما در این روز از همه طرفداران طبقه کارگر و هرگونه اقدام های جمعی که به تقویت سازمانیابی کارگری و احقاق حقوق بنیادین کارگران کمک میکند، حمایت میکنیم و بر ضرورت ادامه مقاومت سازمان یافته برای عدالت اجتماعی، تا سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی ایران و برقراری دمکراسی و آزادی تأکید می نمائيم.

زنده باد همبستگی بین المللی کارگران
مرگ بر دست نشاندگان و وابستگان به امپریالیسم و صهیونیسم
مرگ بر رژیم جمهوری اسلامی ایران
زنده باد آزادی
سازمان چریکهای فدایی خلق ایران 
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵- اول ماه مه ۲۰۲۶