تصمیم ضد فلسطینی دونالد ترامپ وموقعیت جنبش مقاومت فلسطین
اعلام بیت المقدس بعنوان پایتخت رژیم اسرائیل از جانب ترامپ خشم و نفرت جهانیان را برانگیخته است. بدون ارزیابی از موقعیت کنونی سازمانها و نیروهای مبارز فلسطینی مشکل بتوان چشم انداز روشنی از آینده جنبش مقاومت فلسطین ارائه کرد. درهمین رابطه کمیته همبستگی با مبارزات خلق فلسطین مصاحبه ای با حمدان الدمیری Hamdan Al - Damiri، روشنفکر چپ و مبارز فلسطینی در خصوص چشم انداز «توافقات صلح اسلو + ۱» انجام داده است. حمدان الدمیری دراین مصاحبه به بخشی از افت وخیزهای جنبش فلسطین پرداخته و تاحدی وضعیت کنونی جنبش مقاومت فلسطین را ترسیم کرده است.

سئوال: ارزیابی شما از روند فعلی آشتی مجدد بین سازمان های مختلف فلسطینی چیست؟
حمدان الدمیری: روند فعلی تلاش برای آشتی مجدد بین سازمان های مختلف فلسطینی با توافق منعقده بین ۱۳ سازمان در سال ۲۰۰۵ آغاز گردید. این توافق بر مبنای متن تنظیمی توسط رهبری تشکل زندانیان سیاسی و انقلابی فلسطینی انجام گرفت. این متن ـ «بیانیه زندانیان سیاسی و انقلابی» ـ مورد تأئید تمام سازمان های جنبش مقاومت، حاصل گفتگو و مذاکرات بین سازمان های مختلف حاضر در زندان های رژیم اسرائیل می باشد. صدور این بیانیه آغازگر مذاکرات بین سازمان های سیاسی و مبارز بود.

این سند مسائل مهم بسیاری از قبیل جنبش ملی فلسطین، مناسبات و روابط با رژیم اشغالگر اسرائیل، حق مسلم مقاومت در مقابل اشغالگران برای خلق فلسطین، بازسازی سازمان آزادیبخش فلسطین (ساف) و ... را مطرح می نماید. انتخابات سال ۲۰۰۶ در سرزمین های اشغالی، بدلیل اختلاف و درگیری های شدید بین دو نیروی مهم سیاسی : الفتح و حماس اسلامی، موجب توقف روند اجرای این سند گردید.

وضعیت جدید، تا امروز، تمام جنبش ملی فلسطین و سازمان های مختلف تشکیل دهنده آن را تحت تأثیر خود قرار داده است. شرایط کنونی: شکاف و تجزیه در درون جنبش ملی فلسطین از یکسوی و گسترش تروریسم جهادی در خاورمیانه و خاورنزدیک از سوی دیگر، موجب تضعیف بیش از پیش جایگاه و مقاومت مردم فلسطین گردیده است.
شرایط جدید منطقه ای، سازمان های مختلف فلسطینی را ناچار ساخته تا بر سر میز مذاکره برای آشتی مجدد بنشینند. در همین رابطه به لطف میانجیگری رژیم مصر، سازمان های الفتح و حماس موفق به امضاء توافقنامه آشتی گردیدند. این توافقنامه درها را برای دیدارهای بعدی بین این دو سازمان مهم جنبش و همچنین دیگر نیروهای سیاسی جنبش مقاومت اعم از چپ فلسطینی، ناسیونالیست های عرب و جهاد اسلامی گشود.

بدین ترتیب، ۱۳ سازمان فلسطینی در قاهره با هم ملاقات و برای دستیابی مجدد به اتحاد ملی در چارچوب اساسنامه ساف (یگانه نهاد سیاسی و حقوقی دربرگیرنده تمام خلق فلسطین) با هم به گفتگو خواهند پرداخت. هدف این گفتگوها، فعال ساختن و بازسازی مجدد ساف که چند سالی است حضور فعال و تصمیم گیرنده خود را از دست داده است، می باشد. در اینجا باید اشاره کنم که بعد از توافقات اسلو در سال ۱۹۹۳، تشکیلات خودگردان فلسطینی به نوعی جانشین ساف (تشکیلات قانونی و نماینده تمام خلق فلسطین) گردید.

آشتی مجدد بین دو سازمان مهم فلسطینی دو دستآورد سیاسی مهم را بدنبال خواهد داشت:
۱) تشکیل دولت اتحاد ملی
۲) بازسازی مجدد سازمان آزادیبخش فلسطین و بررسی ترکیب شورای ملی فلسطین یا به عبارت بهتر پارلمان خلق فلسطین.
لازمه این کار، سازماندهی و برگزاری انتخابات شورای ملی قانون گذاری فلسطین می باشد. اعضای شورای ملی فلسطین نمایندگان فلسطینیان ساکن مناطق اشغالی و هم چنین فلسطینیان خارج از مناطق اشغالی می باشند.
در روند بازسازی سازمان آزادیبخش فلسطین، شورای ملی فلسطین می باید دو نهاد: شورای مرکزی و رهبری عالی فلسطین را از درون نمایندگان پارلمان فلسطین انتخاب نماید. شورای مرکزی نهادی است بین کمیته اجرایی و کمیته قانون گذاری. به عبارت بهتر، اقدام برای آشتی ملی و بازسازی ساف، نوعی تلاش برای بازگشت به دوره قبل از توافقات اسلو می باشد. این تلاش همچنین شامل پیوستن دو سازمان حماس و جهاد اسلامی به جمع سازمان های حاضر در درون ساف و پارلمان فلسطین می باشد.

سئوال: در این روند، جنبش مقاومت توده ای چه نقشی را می تواند ایفاء نماید؟
حمدان الدمیری: مقاومت توده ای، نوعی از مبارزه است که روزانه توده های فلسطینی در شهرها، در آبادیها و روستاهای واقع در مناطق اشغالی در مقابل اشغالگران بکار می گیرند. مقاومت توده ای تنها راه برای عقب راندن دشمن و بخصوص یهودیان مهاجر اسکان داده شده در سرزمین های اشغالی می باشد. مذاکرات و گفتگوها هیچگاه جایگزین مقاومت توده ای نخواهند شد. کمیته توده ای تلاش خواهد کرد تا مقاومت توده ای به شیوه مبارزه اصلی و روزانه سازمان های مختلف فلسطینی تبدیل شود. بدین ترتیب مقاومت توده ای تأثیر مهمی بر سیاست های نهایی متخذه ساف و دیگر نهادهای مختلف آن خواهد گذارد.

سئوال: بدون شک، اوضاع و احوال فعلی سوریه تأثیر مهمی بر سیاست های آتی در منطقه خواهد داشت. به یقین رژیم حاکم در حال پیروزی بر رقبای خود می باشد. به عقیده شما، چه عواملی در این پیروزی نقش داشته اند؟ پیروزی رژیم حاکم، چه تأثیر و دستآوردی بر آینده فلسطین و منطقه خواهد داشت؟
حمدان الدمیری: بنابه تحلیل رسانه های گروهی جهان غرب، مردم سوریه مخالف رژیم حاکم می باشند. اما این مخالفت، مخالفتی متشکل و یکپارچه نیست. بیش از ۷۰ درصد جمعیت این کشور در مناطق تحت کنترل رژیم (شهرهای بزرگ) زندگی می کنند. به عبارت بهتر، باید گفت که بخش مهمی از شهروندان سوری از رژیم حاکم در مقابل جریانات جهادگر حمایت و پشتیبانی می نمایند. این حقیقت اولین فاکتور پیروزی قریب الوقوع رژیم سوریه در جنگ داخلی تحمیلی می باشد. فاکتور دوم را می باید در پیمان ها و اتحاد های منعقده رژیم سوریه جستجو کرد. متحدین رژیم سوریه در جنگ فعلی ارتش این کشور را در دفاع از تمامیت ارضی یاری و حمایت نمودند. روسیه، ایران، حزب الله لبنان و چندین سازمان فلسطینی از ارتش و حکومت این کشور حمایت قاطع و تعیین کننده ای می نمایند.

این اتحاد ریشه ای و پرقدرت موجب متوقف ساختن پیشروی گروه های مسلح گردید. نیروهایی که از پشتیبانی و حمایت مالی کشورهای عرب خلیج و جهان غرب برخوردار بوده و می باشند. فاکتور سوم که از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است، به نیروهای اپوزیسیون و بخصوص سازمان های بنیادگرای مرکب از جهادگران متعلق به کشورهای مختلف مربوط می شود. در بین این نیروها هیچگونه نزدیکی و اتحاد پایداری وجود نداشته و هر کدام از آنها وابسته و گوش به فرمان کشورهای پرقدرت بیگانه می باشند. و این کشورهای بیگانه هر کدام منافع استراتژیک متضادی با هم دارند. در میان آنها اتحاد پایدار و استراتژی واحد و روشنی بچشم نمی خورد. در مقابل، ارتش سوریه، ارتش یکدست بوده و متحدین رژیم سوریه در هماهنگی کامل با حاکمان دمشق، سیاستی مشخص و منسجم دارند.

و بالاخره، فاکتور نهایی در پیروزی آتی رژیم سوریه در جنگ فعلی، در تغییر دائمی مواضع کشورهای پرقدرت بیگانه حاضر در صحنه جنگ فعلی نهفته است. در همین رابطه برای روشن شدن موضوع به چند نمونه اشاره می کنم. هم اکنون کشور قطر با چندین کشور حاشیه خلیج فارس در جنگ و مشاجره می باشد. کشور ترکیه که نقش مهمی در منطقه ایفاء می نماید، با عربستان سعودی در رویارویی و تضاد آشکار برای تصاحب و رهبری مسلمانان سنی مذهب می باشد. این عوامل بخشی از دلایل آشکار در تضعیف جبهه ضد رژیم سوریه بحساب می آیند.

در شرایط جدید فعلی، ما شاهد قدرت گیری و گسترش نفوذ روسیه در منطقه در مقابل ایالات متحده امریکا هستیم. به عبارت بهتر، بدنبال شکست پروژه امریکا در منطقه، هم اکنون این کشور در حال عقب نشینی و از دست دادن موقعیت سابق خود در این خطه می باشد. سال ۲۰۱۵، توازن قوا در منطقه تغییر و در سال ۲۰۱۶ این تغییر کاملا تثبیت گردید. جریان بنیادگرا و فاشیستی داعش که طی سالهای ۲۰۱۵ ـ ۲۰۱۴ نزدیک به نیمی از خاک سوریه (مناطق مرکزی و شرقی این کشور) را در کنترل خود داشت، هم اکنون در حال عقب نشینی کامل بوده و به سختی قادر به کنترل ۵ درصد از مناطق تحت کنترل سابق خود می باشد. این روند عقب نشینی همچنان ادامه دارد و به یقین تا پایان سال جاری میلادی، رژیم سوریه بخش مهم (۹۰ درصد) خاک این کشور را به کنترل خود درخواهد آورد.

در پایان سال جاری میلادی، عملا دو منطقه در کنترل نیروهای مخالف رژیم سوریه باقی خواهد ماند. در شمال این کشور، جبهه النصره بخش مهمی از استان ادلیب و شهر ادلیب را در کنترل خود دارد. در این منطقه هم مرز با ترکیه، مسئله کردها مطرح می باشد. کردهای سوری که از حمایت نظامی امریکا برخوردارند، تنها برگ سیاسی ایالات متحده در مذاکرات آتی برای آینده سوریه بحساب می روند. حمایت امریکا از کردها در صحنه جنگ داخلی سوریه، موجب ایجاد شکاف و اختلاف در روابط این کشور با متحد قدیمی خود ترکیه گردیده است. به همین خاطر، آینده کردها، از موضوعات حاد و مهم در مذاکرات آتی بخصوص در عرصه فرهنگی و زبان بشمار می رود. رژیم سوریه یقینا به یکسری گذشت ها و اعطاء امتیازات در خصوص مسئله کردها تن خواهد داد و با نوعی خودمختاری موافقت خواهد کرد. اما به هیچ وجه به اجرای سیاست فدرالیسم که در عمل نوعی جدایی و تکه تکه شدن سوریه می باشد، تن نخواهد داد.

معهذا، در آینده ای نزدیک، درگیری های شدید بین گروه های مسلح متحد و جبهه النصره با ارتش سوریه و متحدین اش آغاز خواهد شد. و یقینا پیروزی نهایی از آن ارتش سوریه خواهد بود.

سئوال: هم اکنون، برای براه انداختن مجدد مذاکرات بین فلسطینیان و تشکیلات صهیونیستی، از استراتژی جدید امریکائیان با عنوان «پروژه قرن» صحبت می شود. مضمون و محتوای این «پروژه» چیست؟
حمدان الدمیری: این «پروژه قرن» چندی است که بر روی میز کار تصمیم گیرندگان منطقه و جهان غرب قرار دارد. سرنوشت این پروژه به آینده جنگ داخلی فعلی در سوریه و عراق وابسته است. استراتژی امریکا در این دو کشور با وجود اختصاص امکانات مالی، دیپلماتیک و حمایت گسترده از گروه های تروریستی و فاشیست از قبیل داعش، با شکست کامل روبه رو شده است. بدنبال از دست دادن موقعیت پرنفوذ و قوی خود در منطقه، ایالات متحده در حال تدوین استراتژی جدید می باشد.

هدف این استراتژی جدید، خفه ساختن مبارزات آزادیبخش خلق فلسطین می باشد. «پروژه قرن» پیشنهادی ایالات متحده که از حمایت اتحادیه اروپا نیز برخوردار است ـ بنابه اظهارات چند دیپلمات ـ شامل ایجاد و برسمیت شناختن دولت فلسطین در بخشی از سرزمین های حاشیه غربی رود اردن و نوار غزه می باشد. کشورهای عضو اتحادیه اروپا و ایالات متحده آماده برسمیت شناختن این دولت فلسطینی می باشند. دولتی که شامل ۴۰ درصد سرزمین های حاشیه غربی رود اردن (مناطق تکه تکه شده) و ۴۰۰ کیلومتر مربع نوار غزه خواهد بود. در این «پروژه قرن» و ایجاد دولت فلسطین، هیچ اشاره ای به موقعیت بیت المقدس نشده است. در حالیکه، بخش مهمی از آبادی های یهودی نشین احداثی از سال ۱۹۶۷، در اطراف این شهر قرار دارند. شهری که تشکیلات صهیونیستی برای تبدیل آن به شهر یهودی نشین تلاش می نماید.

فلسطینیان تجربه غنی از مانورهای دیپلماتیک غربیان دارند. توافقات اسلو، گفتگوها، دیدارها و مذاکرات بیشمار و بدون نتیجه ای را درپی داشت. بدتر از همه، مذاکرات و گفتگوهای بعمل آمده در چارچوب توافقات اسلو، در عمل موجب تضعیف موقعیت فلسطینیان، تکه تکه شدن مناطق فلسطینی و وابستگی هر چه بیشتر به تشکیلات صهیونیستی گردید. قبول و گردن نهادن به «پروژه قرن» در عمل تن دادن به مذاکرات بی نتیجه و بی سرانجام، افتادن مجدد در دام رژیم صهیونیستی و متحدین غربی وی و قبول توافقات جدید اسلو + ۱ خواهد بود. یقینا بخشی از رهبری جدید فلسطینی با این طرح موافقت خواهد کرد. اما اکثریت قریب به اتفاق سازمان های فلسطینی آن را قویا رد خواهند نمود. برای آمریکائیان، این پروژه نوعی تلاش برای «آرام و خاموش ساختن تنش» بین فلسطینیان و اسرائیلیان می باشد.

هر چند که «پروژه قرن» مورد توافق سازمان های سیاسی فلسطینی قرار نخواهد گرفت، اما بر عکس، تعدادی از کشورهای عربی از آن حمایت خواهند کرد. دولت مصر که نقش میانجی در مذاکرات آشتی بین نیروهای فلسطینی را بر عهده دارد، از این پروژه حمایت می نماید. سعودی ها نیز موضعی مشابه داشته و در عمل نقش تأمین کننده مالی دراجرای «پروژه قرن» را بر عهده گرفته اند.
بعد از روند مذاکرات آشتی مجدد بین نیروهای فلسطینی، نبرد جدیدی در منطقه بین فلسطینیان و حامیان «پروژه قرن» در انتظار است.

A.C.P- Postfach 12 02 06-60115 Frankfurt am Main-Germany

Fax: 00-49-221-170 490 21

Web Site: http://www.iranian-fedaii.de

E-Mail: organisation@iranian-fedaii.de

سایر مقالات:

باراک اوباما ارتجاع شیعه را به ارتجاع سنی ترجیح می دهد

عقب نشینی میرحسین موسوی و مطالبات جنبش اصیل مردم ایران

تشویق مردم به آرامش به نفع کدام طبقه است ؟

پرده دیگری از اعمال ددمنشانه آدم نمایان رژیم جمهوری اسلامی ایران - زجرنامه ی بهاره مقامی یکی از شقایق های له شده ی ایران ، قربانی تجاوز در زندان

جنگهای کوچک ـ قدرتهای بزرگ به قلم Patrick Cockburn

lموضع غرب در برابر رژیمی که قوانین بین المللی رابه سخره گرفته است

شیلی ۱۹۷۳ - ۱۱ سپتامبر دیگری

وضعیت فاجعه بار زندان کهریزک به قلم یکی از آزادشدگان این اردوگاه فاشیستی

چه کسانی حقایق را تحریف می کنند ؟

یادی از رفیق صفرخان (صفر قهرمانیان) به مسعود بهنود که علیرضا نوریزاده و ناصر مستشار هم بخوانند

پیرامون عناصر مرموز و طرز کار خبرچینهای رژیم جمهوری اسلامی ایران- درباره سایت مشکوک اعتراض و همکاری سربلند گرداننده این سایت با رژیم

ناگفته‭ ‬هایی‭ ‬در‭ ‬باره‭ ‬قتل‭ ‬شاپور‭ ‬بختیار‭ ‬در‭ ‬مصاحبه‭ ‬با‭ ‬سخنگوی‭ ‬سازمان‭ ‬چریکهای‭ ‬فدای‭ ‬خلق‭ ‬ایران‭ ‬حسین‭ ‬زهری (بهرام‭(

اکثریت‭: ‬چرچیلیسم‭ ‬یا‭ ‬رسیدن‭ ‬به‭ ‬قدرت‭ ‬به‭ ‬هر‭ ‬شکل- نامه به رفیق بهرام - حسین زهری و پاسخ رسیده‬

 چرا سربازان گمنام امام زمان رفیق بهرام - حسین زهری را هدف تبلیغات سوء خود قرار داده؟

چرا خائنین اکثریتی هر روز گستاخ تر می شوند؟ اظهارات رفیق حسین زهری در باره چاپخانه مخفی سازمان

وضعیت کنونی و جناح بندیهای درونی رژیم جمهوری اسلامی

خمینی چه گفت؟ خمینی چه کرد؟ (در باره دانشگاهها) قبل از به قدرت خزیدن بعد از به قدرت خزیدن

سایت «صدای مردم» متعلق به وزارت اطلاعات رژیم جمهوری اسلامی ایران است

نوار گفتگوی هدایت اشتری لرکی معاون ساوامادر فرانسه با حبیبیان معاون ساواما در تهران

اسناد تبهکاریهای سربازان گمنام امام زمان

به کوبا دست نخواهید یافت - به قلم فیدل کاسترو

ماهوشیاری خودرا از دست نخواهیم داد-درباره ایرج مصداقی تواب و همکار رژیم جمهوری اسلامی ایران


حسین زهری
۱
حسین زهری